قطعه درست، با اطلاعات درست.

نام مدل، همه چیز را نمی‌گوید.

دو خودرو با نام یکسان ممکن است به دلیل تفاوت نسل، فیس‌لیفت، نوع موتور یا تجهیزات، قطعات متفاوتی داشته باشند. سال درج‌شده در کاتالوگ را به‌عنوان راهنمای اولیه در نظر بگیرید و پیش از خرید، تطبیق نهایی را انجام دهید.

• مدل، سال تولید و نسل خودرو را مشخص کنید.
• شماره فنی روی قطعه قبلی را کامل یادداشت کنید؛ همه حروف و پسوندها مهم‌اند.
• عکس قطعه قبلی، محل نصب و اتصالات را آماده کنید.
• برای تأیید نهایی سازگاری، از کاتالوگ سازنده یا تعمیرکار متخصص کمک بگیرید.

شناسه‌هایی مانند P0003 در دورموتور، شناسه داخلی کاتالوگ هستند و جای شماره فنی OEM را نمی‌گیرند.

نو و استوک را چگونه بررسی کنیم؟

قطعه نو استفاده نشده است، اما نو بودن به‌تنهایی سازنده یا اصالت آن را مشخص نمی‌کند. مشخصات بسته‌بندی و شماره فنی را با نمونه موردنیاز مقایسه کنید.

قطعه استوک سابقه استفاده دارد. شرایط ظاهری، تعمیر قبلی، سلامت اتصالات و نتیجه تست مرتبط باید برای همان نمونه بررسی شود. عکس عمومی محصول یا عنوان «استوک» به‌تنهایی مدرک سلامت نیست.

• از فروشنده عکس واقعی همان نمونه را بخواهید.
• وضعیت پایه‌ها، ترک‌ها، خوردگی و آثار تعمیر را بررسی کنید.
• شرایط تست، مرجوعی و حمل را پیش از پرداخت روشن کنید.

در بدنه و قطعات برقی دقیق‌تر شوید.

برای چراغ و آینه، سمت چپ یا راست، نوع روشنایی، فرم اتصال و فیس‌لیفت خودرو مهم است. برای سپر، جای سنسور، رادار و اجزای همراه را مشخص کنید.

در ECU، BCM، ماژول ABS و تجهیزات الکترونیکی، شماره فنی، سوکت و نسخه قطعه باید بررسی شود. بعضی قطعات بعد از نصب به کدینگ یا تنظیم تخصصی نیاز دارند؛ پیش از سفارش این موضوع را با تعمیرکار روشن کنید.

نصب و بررسی قطعات مؤثر بر ایمنی، مانند ترمز و جلوبندی، باید توسط فرد متخصص و مطابق راهنمای سازنده انجام شود.

یک استعلام کامل آماده کنید.

قطعات موردنظر را از کاتالوگ به لیست استعلام اضافه کنید. مدل دقیق خودرو، سال تولید، کد موتور و توضیح کوتاه درباره قطعه قبلی را کنار لیست بنویسید.

فهرست را کپی یا دانلود کنید تا هنگام گفت‌وگو با فروشنده، همه اطلاعات در دسترس باشد. درج قطعه در کاتالوگ به معنی موجودی قطعی نیست و قیمت، شرایط نمونه و زمان تأمین باید مشخص شود.